Koud he !

Tjee, wat is het hier koud. We zijn weer thuis dus en wat opvalt zijn: kou, grijs, steen, druk … en veel "welkom thuis" wensen in allerlei vormen, erg leuk. Tja, is dus wel even wennen. De laatste dagen op Langkawi hebben we heerlijk kunnen relaxen op strand:

Daarbij aangestaard door de brilaapjes:

We hebben Meike gisteren om 17.00 uit het zwembad moeten trekken om te eten en met nog natte haren in de taxi naar het vliegveld te gaan.

Op het vliegveld bleken we een uur vertraging te hebben, dat terwijl onze overstaptijd op Kuala Lumpur precies een uur was …… Gelukkig stond het vliegtuig gewoon op ons te wachten in KL en zijn we onder begeleiding van een Malaysian Air medewerker over het vliegveld gerend om in 10 min. over te stappen op de vlucht naar Amsterdam. Zelfs de bagage was mee bleek toen we op Schiphol waren uitgestapt ! Daarmee komt deze geweldige vakantie tot een einde en zitten we dus weer in NL. Nu gaan we aan de slag met de 12 foto rolletjes en de filmbeelden die we hebben, zodat we die binnenkort in een promotie tour aan jullie kunnen laten zien; dan kunnen we zelf ook nog even lekker nagenieten !

Advertisements

Selamat Datang !

Tja, van het westerse NZLND vol natuur schoonheid naar het Maleisische Langkawi met al zijn cultuur indrukken is een rare stap.
Maar ook hier is het prachtig, de lokatie is top, hutje in het tropisch bos, aan het strand, prachtig zwembad. Apen op bezoek, eekhoorntjes op het dak.
Temperatuur boven de 30 graden, zwemwater zowel zwembad als zee volgens mij ook bijna 30 graden. Meike ligt er de hele dag in met vriendinnetje, die is NZLND al weer vergeten volgens mij, in ieder geval kan ze haar hempje en rok aan en dat is natuurlijk heel belangrijk …..
Kortom het is hier heerlijk relaxen, maar het eind komt in zicht, morgen (woensdag avond) vliegen we al weer terug naar NL, dus nog 1 dag te gaan !

Bij gebrek aan foto upload mogelijkheid maar een linkje naar het hotel, wellicht geeft het een indruk van hoe het er hier uitziet !
http://www.mutiarahotels.com/mutiara_buraubay/index.html

Trouwens uiteraard eten we liever buiten het resort aangezien je daar heerlijk tussen de locals zit en met moeders pot mee-eet voor een prikkie en eigenlijk veel lekkerder.

Afscheid van NZ

Onze laatste avond in NZ…slik. De weemoed slaat nu al toe en we zijn nog niet eens in Nederland. Nu we een beetje de tijd hebben om alles te laten bezinken, worden onze ervaringen nog overweldigender. Wat een fantastisch mooi land en ik heb nu al spijt dat we gaan. Natuurlijk is het prettig om even niet met je toilettas onder je arm naar de toiletgebouwen te hoeven, weer je bed te moeten uitklappen, weer diezelfde broek aan te moeten. Desalniettemin wil ik blijven! Ik ga hier Nederlands geven ofzo, er moet toch wel iets zinnigs te doen zijn.

Meik en Jis gaan denk ik lekker relaxen op Langkawi. Je merkt dat ze toch wat vermoeid raken van al dat gereis. Ik stel me zo voor dat ze heerlijk op het strand kunnen spelen.

Jeroen heeft trouwens wat onderhoudsproblemen met zijn ‘ baard’! Hoe hou je zo’n kort baardje kort zonder ‘m er weer af te halen? Dat was dus het geval op de laatste foto’s, maar inmiddels is er weer een nieuwe kweek. Alle tips zijn welkom trouwens!

Nog een toetje: ik heb om ‘s ochtends 6 uur de enorme giant ‘sperm whales’ gezien! Dit is de grootste walvis onder de walvissen (worden zo’n 20 meter) en eten allerlei beesten waaronder haaien. De naam laat zich raden, maar niet heus! Boven water zie je ‘m water spuiten (is het teken dat er 1 is) en dan het moment supreme: de enorme staart die door het water glijdt. Op onze zoektocht hebben we drie van deze walvissen gezien. Prachtig! En als toetje kwamen we in een baai met wel honderd springende dolfijnen. Ik wist niet waar ik zo snel moest kijken. Wat een superbeesten. Tja, vandaar dat ik het bijzonder jammer vind om dit land te verlaten….Ik hoop dat onze foto’s prachtig zijn. En natuurlijk hebben we een hoofd vol met ervaringen, beelden en herinneringen waarop we nog lang kunnen kauwen.

En Daan, wij komen volgende week donderdag de 26e weer in Nederland. Zeer vreemd idee hoor!

Laatste ? Update ?

Kia Ora mensen uit het koude noorden …. We zijn nu aanbeland in Kaikoura, de walvis stad van Nieuw Zeeland. Dus hier gaat Nynke morgen ochten om 6.15 uur op pad om ze te spotten. Helaas mag Jisse niet mee (te jong) en blijf ik dus thuis met de meiden, Meike wilde bij nader inzien toch ook liever in de speeltuin spelen dan op walvissen jacht. Dus we zijn benieuwd. Maar wat hebben we de laatste dagen gedaan? Een HIGHLIGHT kan je wel zeggen, namelijk een helicoptervlucht rond de Mount Cook, de hoogste berg van Nieuw Zeeland / Australasia, hij is 3700 en nog wat meters hoog. Voor ons europeanen valt dat natuurlijk wel mee, maar goed. Dit is em: En wij er voor natuurlijk. De helicopter is namelijk in de sneeuw geland: Meteen maar even wat gletsjers in de omgeving meegepikt, dit was Frans Josef En dit was de Mount Abel Tasman: Op de terug weg vanaf de Mt Cook kwamen we een erg leuke Farm camping tegen waar de meiden ezel gereden hebben: Vandaaruit zijn we nu dus aanbeland in Kaikoura, morgen vertrekken we naar Christchurch, een grote stad op het zuidereiland en daar leveren we overmorgen (donderdag) de camper weer in, dan zit het er helaas al weer op. Maarrrrrrrrr ……. Dan gaan we natuurlijk nog even bijkomen op Langkawi. Ik hoop dat daar het internet al is doorgedrongen, want de tropische plaatjes van dit bounty eiland van Maleisie willen we jullie natuurlijk ook niet onthouden …..

Zuidelijkste zuiden

Kia Ora vanuit het zuiderlijkste zuiden van het zuidereiland. Ja, want veel zuidelijker kunnen we niet gaan. We zijn hier aangeland vanuit de Fox Gletsjer: Na deze fantastisch mooie gletsjer zijn we naar de “sounds” gegaan, waar we een dagtocht hebben gemaakt naar “Doubtful sound”. Cook heeft deze naam er aangegeven omdat hij twijfelde om er in te gaan. Doubtful, uitzicht dat Captain Cook moet hebben gehad De sound maakt deel uit van een groot fjorden gebied, dat eigenlijk 1 groot natuurpark is en verder weinig toegankelijk. We hadden geluk, want het regende, daardoor bestond alles zo’n beetje uit waterval! Erg mooi dus. Oh ja, ik heb ondertussen mijn baard laten staan: MIJN BAARD: In de “poll” hier links in het menu kun je aangeven of ik em moet houden of scheren ! We zijn benieuwd naar de reacties en misschien doe ik er iets mee …… Het vervolg van de reis bestond uit het uiterste zuiden, de Catlins, waar we dan eindelijk onze pinguins hebben gezien, erg grappige beestjes. Uiteraard zagen we ook nog zeehonden en zeeleeuwen, maar dat begint bijna normaal te worden ……. Dat was bij Nugget point Nu zitten we in Dunedin, DE studentenstad van NZLND, waar Meike een vriendinnetje van een eerdere camping heeft ontmoet, zodat er druk gespeeld kan worden met de Barbies. Voor Jisse gaan we hier haar eerste schoenen kopen, die zijn ondertussen hard nodig. Vervolg van de reis zal gaan naar Mt. Cook, de hoogste berg van het land, daar kijken we al weer naar uit.

voor mijn klasgenootjes

Allemaal een gelukkig nieuw jaar! Hebben jullie een leuke vakantie gehad? En nog sneeuw? Ik vind hetberg leuk om over jullie te lezen zoals vorige keer. Ik ben nog een paar weken weg en dan kom ik weer in de klas bij jullie. Mijn papa en mama maken foto’s die ik mee mag nemen naar school zodat ik alles aan jullie kan laten zien. Ik heb al veel gezien hoor: zeehonden, dolfijnen, sneeuwbergen, een ijsberg, veel strand, bossen, schapen en koeien. Af en toe speel ik met Engelse kindjes. Dat is best wel moeilijk want dan moet ik een beetje Engels praten.

Hoe was je feestje Jade? Jammer dat ik niet kon komen.

Veel groetjes, vooral voor Evelyne, Jade en Bo! Kus, Meike

Overtreffende trap

Gisteren hadden we nog twee minuten voor de teksten bij onze nieuwe foto’s. Vandaag een nieuwe poging! Sinds we op het Zuidereiland zijn is alles in een overtreffende trap. Ik heb al zoveel natuurgeweld gezien in een paar dagen tijd! Het is echt (werkelijk waar) supergaaf! Van een boottocht door de Sounds, wandelingen in Abel Tasman (prachtige gouden stranden met blauwe zee), rijdend door de Bullergorge en vandaag lopend en klauterend naar de Foxgletsjer. Te veel om te bevatten in zo’n kort tijdbestek. En als ik de Lonely Palnet mag geloven, volgt er nog veel meer!

Het weer is hier na alle warmte in Abel Tasman een stuk frisser. Je merkt echt dat je in de bergen zit: een koude lucht en ander licht. We missen hier nog de kaasfondue in de Nieuwzeelandse Alpen!

O ja, niet onbelangrijk: we hebben goud gezocht en – belangrijker- gevonden! Het was een leuke ervaring om met je teiltje in de rivier water te scheppen op zoek naar goud! Jeroen vond uiteindelijk flintertjes goud. De prijs die hij daarvoor moest betalen was acheraf gezien vrij hoog: benen en armen vol met muggenbeten…